Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΖΗΛΙΑΡΑ ΚΟΤΑ



            Ένα καινούργιο παραμύθι μου...


                   Ο Ιππότης Κόκκορας και η Ζηλιάρα Κότα


          Γειά σας φίλες και φίλοι μου έχω σπουδαία νέα 
          νέα που 'ναι για κλάματα κι άλλα που 'ναι για γέλια.
                          
         Ήρθα στο σπίτι του παππού κι αυτό το καλοκαίρι
          και μάθετε πως τα περνώ ζάχαρη και μέλι.
                                   
              Κάθε πρωί σηκώνομαι πριν ανατείλει ο ήλιος
          δεν ξέρω αυτό πως γίνεται αφού απορώ κι ο ίδιος.
                                  
          Εγώ που κάθε πρωινό είχα πρόβλημα μεγάλο 
          και μια ώρα έκανα τις τσίμπλες μου να βγάλω.
                                 
          Τώρα ξυπνάω μοναχός μ' ορθάνοιχτα τα μάτια
          κι αστραπιαία ντύνομαι και τρέχω στα χωράφια.
                               
          Θέλω να το πιστέψετε πως λέω την αλήθεια 
          γιατί εδώ κατάλαβα οτι ο ύπνος είναι συνήθεια.
                                
          Εμένα που μ' άρεσε η ξεγνοιασιά και τίποτα να μη κάνω
          τώρα που βρίσκομαι εδώ τρέχω για να προλάβω 
          και πριν ακόμα κοιμηθώ το πρόγραμμα θα βγάλω
          απο που θ' αρχίσω αύριο και τι ακριβώς θα κάνω!
                                
          Ακούστε και το πρόγραμμα που έβγαλα για αύριο 
          που είναι τόσο δύσκολο και θέλει τόλμη και κουράγιο.
                                 
          Προέκυψε ένα πρόβλημα πάρα πολύ μεγάλο 
          όμως τα πράγματα στη σειρά απ' την αρχή ας βάλω.
       
           Στην άκρη εκεί του κήπου μας βρίσκεται το κοτέτσι 
           δέκα κοτούλες όμορφες κι ο κόκκορας στου αρχηγού 
           τη θέση,
           αυτός κινεί τα νήματα, τις κότες κατευθύνει
           και για τη δική τους ασφάλεια έχει και την ευθύνη.

           Είναι ακοίμητος φρουρός και όλη μέρα τρέχει
           και οι κότες αν ξαπλώνουνε αυτός τις επιβλέπει.

           Δε γίνεται απ' τα μάτια του καμία να ξεφύγει
           και ότι θέλει ο κόκκορας αυτό πάντα θα γίνει!

           Όμως τι ανακάλυψα που να το φανταστείτε
            πως ακόμα και ο κόκκορας με μια μόνο κότα τα 
            βρήκε!

           Όπου κι αν βρίσκεται αυτός κι αυτή είναι απο πίσω
            τα 'χω χαμένα τι να πώ και πως να το εξηγήσω!

           Τον ακολουθεί πάντα πιστή κι απ' ότι φαίνεται ζηλεύει
           που ο φίλος της ο κόκκορας όλες τις κότες θέλει.

            Είναι τόση η ζήλεια της που όποια κότα πλησιάζει
            αγριεύει και επιτίθεται να την κατασπαράξει.

            Κι ο κόκκορας αμέτοχος εκεί παρέκει στέκει
            και βλέπει να μονομαχούν για το δικό του κέφι.

            Μα όταν τελειώνει ο καυγάς και η κότα πάει να φύγει
            βγάζει κραυγή ο κόκκορας και με το πόδι του το 
            χώμα ξύνει.
            Αυτό σημαίνει επίθεση και να τρέχει να την προλάβει
            αυτήν που μπρός στη φίλη του ήρθε να τον 
            φλερτάρει.

            Να μη νομίζετε παιδιά ότι ο κόκκορας για όλα φταίει 
            φταίνε οι κότες πιο πολύ που η κάθε μια τον θέλει.

             Γιατί ο καημένος κόκκορας απο εγωισμό και μόνο
             στις κότες που 'ναι γύρω του δίνει όλο το χρόνο.

             Εγώ που κάθε πρωινό πάω να τις ταίσω
             πάντα το ίδιο θέαμα εκεί θα αντικρύσω.

             Όλες οι κότες τρέχουνε και τρώνε με λαιμαργία 
              κι ο κόκκορας στέκει ορθός δεν δίνει σημασία.

              Κι αν κάπου έπεσε τροφή που οι κότες δεν την 
              βλέπουν,
              ο κόκκορας τις ειδοποιεί κι αυτές αμέσως 
              τρέχουν.

              Κι αν δεν χορτάσουνε αυτές ο κόκκορας δεν σκύβει 
              το προτιμάει νηστικός ολημερίς να μείνει,
              παρά να πάρει τη τροφή απ' τις αγαπημένες
              τη σύντροφο του την καλή κι όλες τις ερωμένες.

              Μια απο τις κότες έβγαλε και δώδεκα πουλάκια
              που είναι τόσο όμορφα και τόσο δα μικράκια
              και απορώ πως γίνεται αυτά να μεγαλώσουν
              κι όταν ξανάρθω εδώ τα αυγά τους θα μου δώσουν.

              Απ' ότι λέει ο παππούς που όλα αυτός τα ξέρει
              την μάνα τους ακόμα κι αυτός  ο κόκκορας την 
              τρέμει.

               Βλέπω τη μάνα πάει μπροστά κι αυτά όλα απο πίσω 
               κι εγώ τρελός απο χαρά θέλω στα χέρια να τα 
               ταίσω.

               Μα η μάνα φουντώνει τα φτερά, βγάζει κραυγή 
               μεγάλη
               κι έρχεται κατά πάνω μου τα μάτια να μου βγάλει.

               Και πάλι φωνάζει ο παππούς "φύγε απο κοντά της"
               γιατί αυτή με τίποτα δεν εγκαταλείπει τα παιδιά της.

                Πρώτα θα τα μάθει πως να τρών και πως να 
                περπατάνε
                και όταν έρθει η ώρα τους και μάθουν να
                πετάνε
                τότε τ' αφήνει μόνα τους να κάνουν ό,τι θέλουν
                κι αυτά που έχουν ένστικτα τον κόκκορα
                αποφεύγουν.

                 Μα όταν γίνουν έξι μηνών κρυφτό μαζί του 
                 παίζουν
                 εώς ότου γίνει το κακό κι όλες μαζί τον
                 θέλουν!

                 Κι εκεί που ήτανε πουλιά γίνανε όλες κότες 
                 και γύρω απο τον κόκκορα κάνουνε τώρα βόλτες.

                 Κι ο κόκκορας με τόσα τυχερά θα 'πρεπε να' ναι 
                 ευτυχισμένος
                 όμως αυτό το πρωινό είναι πολύ
                 δυστυχισμένος.

                 Αφού τη νύχτα έδωσε μάχη ζωής θανάτου
                 μπροστά στον πιο ύπουλο εχθρό όρθωσε το
                 ανάστημα του.

                 Μια αλεπού κατόρθωσε τη νύχτα να τρυπώσει 
                 και είχε άσχημο σκοπό τις κότες να εξοντώσει.

                 Γιατί δεν παίρνει μόνο μια να σηκωθεί να φύγει 
                 κάθεται κι όλες στη σειρά αρχίζει και τις πνίγει.

                 Και οι κότες που είναι ανήμπορες τη νύχτα ν' 
                 αντιδράσουν
                 πάντα κοιμούνται εκεί ψηλά όπου μπορούν να 
                 φτάσουν.

                 Και πάντα ο κόκκορας είναι ανάμεσά τους 
                 αφού σ' αυτόν βασίζουνε και την ασφάλεια τους.

                 Απ' ότι φαίνεται η αλεπού παρ' όλη την πονηριά της
                 κάτι δεν έκανε καλά που χάλασε τα σχέδια της.

                  Αφού δεν μπόρεσε τις κότες να τις φτάσει 
                  επιχειρούσε άλματα για να τις κατεβάσει.
                                   
                  Κι αντί να πιάνει το λαιμό έπιανε τα φτερά τους 
                  και τότε ξύπνησε ο παππούς απ' τα ξεφωνητά τους.

                   Τρέχει να δει τι γίνεται και τότε αντικρύζει
               τον κόκκορα και την αλεπού κουβάρι να 'χουν γίνει.

                   Πάλευε ο κόκκορας σαν θεριό απέναντι στο 
                   αγρίμι
                   μα ο παππούς δεν περίμενε το νικητή να
                   κρίνει.

                   Παίρνει στα χέρια ξύλο γερό και την αλεπού 
                   χτυπάει
                   που ψάχνει τρόπο να σωθεί κι όλα τα
                   παρατάει.

                   Στο τέλος τα κατάφερε και πάλι να ξεφύγει
                   μα πήρε τέτοιο μάθημα που εφιάλτης θα της γίνει.

                  Βέβαια τα κατάφερε τον κόκκορα μας να 
                  πληγώσει 
                  μα απ' ότι λέει ο παππούς σύντομα θα 
                  αναρρώσει.

                  Τώρα οι κότες γύρω του όλες τον παραστέκουν
                  γιατί χωρίς τον κόκκορα κι αυτές ζωή δεν έχουν.

                  Πάντα υπάρχει ο εχθρός να τις κατασπαράξει
                  όμως αν δει τον κόκκορα το δρόμο του θ' αλλάξει.

                 Ίσως σας κούρασα παιδιά με όλα αυτά που λέω
                  όμως να ξέρετε πως εγώ αυτή την ώρα κλαίω,
                  γιατί τελειώνουν σήμερα και οι διακοπές μου 
               και φεύγοντας παίρνω μαζί τις λύπες, τις χαρές μου.

                 Λυπάμαι που αφήνω τον παππού, τον κόκκορα
                 πληγωμένο
                 και κάθε μέρα απ' τον παππού νέα θα 
                 περιμένω.

                 Όμως ο χρόνος κυλάει γοργά και πάλι θα ξανάρθω 
                  και τότε κάθομαι παιδιά και νέα μου σας γράφω.

                 Αν είναι ο κόκκορας καλά και όλες μας οι κότες
                 κι αν τα πουλάκια έγιναν πραγματικές κοκότες.

                 Όσο για την κοτούλα μας που είναι ερωτευμένη 
                 συνέχεια θα την σκέφτομαι με λύπη την καημένη,
                 που όλη μέρα μάχεται για να διεκδικήσει 
                 τον άπιστο το φίλο της που έχει αγαπήσει!

                                      

                                        

                                      
      
                            



                                  
                                   

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

                              TRACEY NEULS SHOES






size 38-39








                         size 37-38-39-40










                                                                         size 38-39






                                                                       size 38-40




   





                                                                       size 39



 





                                                                  size 36-37-38-39-40












                                                                          size 39




 

                                                                            size 40











                                                                       size 37-38-39












                                                                             size 39




                            size 38
       







                                                                    size 37-38-39-40